jak bardzo życzyłam sobie
wędrować po ciszy własnych
przestworzy wolności szukanej
może będę ci potrzebna służę
może ty mi pomożesz odkryć
zakryte krzykiem rozproszę
powrócę ciszą a ty możesz odejść
zapomnieć po gwiazdach wędrować
do siebie istnienia zrozumienia
każdy musi samotność poznać
pogodzona losem stopiłam się w jedno.
Enonilea.
