poniedziałek, 23 kwietnia 2018

*

ziemi  
nawet nie zauważyłam 
że byłam w mroku 
właśnie odszedł przyszło słońce
inaczej reaguje bez oceny przywiązania
wszystko samo płynie układa się
patrzę doznaję przeżywam kocham
siebie i wszystko nienazwane nowe
na bosaka po pyle brudzie radośnie
serce kwiatem moim ja ogrodniczka ziemi.
Niech tak jest  enonolea.




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz